പൊന്നപ്പന് ചേട്ടന് ഒരു അധ്വാനി ആണ്. എന്നാല് മദ്യം കുടിക്കാനോ മദ്യം തന്നെ കുടിക്കാനോ ഒരുകാലത്തും ചേട്ടന് അനുവദിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നില്ല.
മക്കളും കൊച്ചുമക്കളുമൊക്കെയായി.
കഠിനാധ്വാനം സമ്മാനിച്ച അസുഖങ്ങള് കാരണം ഇപ്പോള് കട്ടിപ്പണിയൊന്നും എടുക്കാനാവില്ല.
വെറുതേയിരിക്കാനാവുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഒരു ഏ റ്റി എമ്മിന്റെ നൈറ്റ് വാച്ച്മാനായി പോകുന്നു ഇപ്പോള്.
ഏ റ്റി എമ്മിന് തൊട്ടടുത്ത് ബിവറേജിന്റെ ഒരു കടയുമുണ്ട്. ബിവറേജിന്റെ അടുത്ത് ഏ റ്റി എം എന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും ‘പൊളിറ്റിക്കലി കറക്റ്റ്’.
വൈകീട്ട് ലൈന്ബസ്സിലാണ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോകുക.
തനിക്കിറങ്ങേണ്ട തീയേറ്റര്പടി സ്റ്റോപ്പിനു മുമ്പത്തെ ആശുപത്രിപ്പടി സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങിയാണ് മകളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടത്.
അന്ന് വേനലവധി തീരുന്ന ദിവസമായതുകൊണ്ട് അവധിക്ക് മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിക്കുമൊപ്പം താമസിക്കാന് വന്ന കൊച്ചുമകനും പൊന്നപ്പന് ചേട്ടനൊപ്പം ബസ്സിലുണ്ട്.അവനെ കാത്ത് മരുമകന് ആശുപത്രിപ്പടി സ്റ്റോപ്പില് നില്പ്പുണ്ടാവും. കൊച്ചുമകനെ അവിടെ ഇറക്കിവിട്ടിട്ട് തൊട്ടടുത്ത തീയേറ്റര്പടി സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങി ജോലിക്ക് കയറണം.
ആശുപത്രിപ്പടിയില് മരുമകന് കാത്തുനിന്നിരുന്നു.
കൊച്ചുമകനെ ഇറക്കിവിട്ടു റ്റാറ്റായും കൊടുത്തു.
പൊന്നപ്പന്ചേട്ടന് ഇറങ്ങുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട് കൊച്ചുമകന് പരിഭ്രമം...
പൊന്നപ്പന്ചേട്ടന് സൌമ്യമായി പറഞ്ഞു... ”പുള്ള ഇവിടിറങ്ങിക്കോ, അച്ചായി ഇവിടെ ഇറങ്ങുന്നില്ല, അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിലേയുള്ളു”
എന്നിട്ടും കൊച്ചുമകന് സമാധാനമായില്ല... അച്ഛന്റെ കൈയ്യില് തൂങ്ങി അവന് വിതുമ്പുന്നു?
എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് ബസ്സിലിരുന്ന ഒരു അപരിചിതന് പെട്ടെന്ന് ഇടയില് ചാടിവീണു.
“പുള്ള നൊലോളിക്കണ്ടാന്നേ.. അച്ചായിക്കിറങ്ങാനുള്ള സ്ഥലമായില്ല അതോണ്ടാ. വീട്ടിലേക്ക് പൊക്കോ... അച്ചായി ദേ ഇപ്പത്തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നോളും”
ബസ്സിലുള്ളവരൊക്കെ ഒരുമാതിരി ആക്കിച്ചിരി... പൊന്നപ്പന്ചേട്ടന് കൊമ്പന്മീശക്കടിയിലെ ശേഷിച്ച പല്ലിറുമ്മി.
കൊച്ചിനെ ‘പറഞ്ഞുവിട്ടിട്ട്’ അപരിചിതന് വലിയ സ്നേഹത്തോടെ പൊന്നപ്പന് ചേട്ടന്റെയടുത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങിനിന്നു.
ഒരു ചിരിയൊക്കെ ചിരിച്ചിട്ട് ബസ്സിന്റെ കമ്പിയില് തൂങ്ങി ബസ്സിനു മുന്നിലായി കണ്ടുതുടങ്ങിയ ബിവറേജ് ക്യൂവിലേക്ക് പാളിയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട്: “ഇന്ന് തെരക്കിച്ചിരെക്കൊറവാ... അല്ലേ ചേട്ടാ?”
പൊന്നപ്പന് ചേട്ടന് ദൈന്യമായി : “പറഞ്ഞപോലെ ഇന്ന് തെരക്ക് കൊറവാല്ലോ!”
